حمّاد بن عيسى در تأويل آيۀ « اِهْدِنَا اَلصِّرٰاطَ اَلْمُسْتَقِيمَ »
از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه مراد،امير المؤمنين و شناختن او است و دليل بر اين قول خداوند است:
« وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ اَلْكِتٰابِ لَدَيْنٰا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ »
(و همانا قرآن در لوح محفوظ كه نزد ماست بلند پايه و اساسش محكم است-زخرف:50).
و منظور آن امير المؤمنين است كه در امّ الكتاب(يعنى سورۀ حمد آيۀ 5)
« اِهْدِنَا اَلصِّرٰاطَ اَلْمُسْتَقِيمَ » مذكور شده است.
معاني الأخبار ج۱ ص۳۲
مفضّل بن عمر گويد:
از امام صادق عليه السلام پرسيدم،صراط چيست؟
فرمود:راهى بسوى شناختن خداى بزرگ است،
و صراط دو گونه است:
1-صراط در اين سراى،
2-صراط در آن سراى،
اما صراط دنيا امام مىباشد،كه فرمانبردارى از او واجب است،هر كس كه در دنيا او را شناخت و رهنمودهاى او را بكار بست،در آخرت از صراط كه پلى است به روى جهنّم خواهد گذشت،
و هر كس در اينجا امام خود را نشناخت،هنگام گذشتن از صراط آخرت گامش خواهد لغزيد و در آتش دوزخ خواهد افتاد.
عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ عَنِ اَلصِّرَاطِ
فَقَالَ هُوَ اَلطَّرِيقُ إِلَى مَعْرِفَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ
وَ هُمَا صِرَاطَانِ صِرَاطٌ فِي اَلدُّنْيَا وَ صِرَاطٌ فِي اَلْآخِرَةِ
▫️ وَ أَمَّا اَلصِّرَاطُ اَلَّذِي فِي اَلدُّنْيَا فَهُوَ اَلْإِمَامُ اَلْمُفْتَرَضُ اَلطَّاعَةِ مَنْ عَرَفَهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اِقْتَدَى بِهُدَاهُ مَرَّ عَلَى اَلصِّرَاطِ اَلَّذِي هُوَ جِسْرُ جَهَنَّمَ فِي اَلْآخِرَةِ
وَ مَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ فِي اَلدُّنْيَا زَلَّتْ قَدَمُهُ عَنِ اَلصِّرَاطِ فِي اَلْآخِرَةِ فَتَرَدَّى فِي نَارِ جَهَنَّمَ .
معاني الأخبار ج۱ ص۳۲
