ویژه نامه امام حسین علیه السلام ویژه نامه اربعین حسینی کلیپ های تصویری اربعین حسینی

مؤسسه جهانی سبطین علیهما السلام

loading...
@sibtayn_fa

نسخه اندرویدی کتاب العروة الوثقي والتعليقات عليها

 

کوتاه و شنیدنی

شعار امام حسین(علیه السلام) در روز عاشورا - حجت الاسلام رفیعی 1394

مدت زمان فايل : 1 دقيقه و 39 ثانیه

حجم فایل : 476 کیلو بایت

اثرات خواندن زیارت عاشورا در عالم برزخ - آیت الله حسینی صدر 1395

مدت زمان فايل : 2 دقيقه و 36 ثانیه

حجم فایل : 853 کیلو بایت

آداب خواندن زیارت عاشورا - حجت الاسلام بندانی نیشابوری 1395

مدت زمان فايل : 3 دقیقه و 38 ثانیه

حجم فایل : 1.12 مگا بایت

کیفیت ورود سرهای شهدا و اُسرای کربلا به شام - حجت الاسلام بندانی نیشابوری

مدت زمان فايل : 13 دقیقه و 50 ثانیه

حجم فایل : 4.04 مگا بایت

داستان زیبای اصغر جگرکی - حجت الاسلام بندانی نیشابوری

مدت زمان فايل : 5 دقیقه و 26 ثانیه

حجم فایل : 1.64 مگا بایت

Previous Next

روزشمارتاریخ اسلام

1 صفر

١ـ وقوع جنگ صفین٢ـ ورود کاروان اسرای اهل بیت (علیهم السلام) به شام 1ـ وقوع جنگ صفینروز اول...


ادامه ...

2 صفر

١ـ ورود اسراى اهل بیت‌(علیهم السلام) به مجلس یزید ملعون٢ـ شهادت جناب زیدبن على بن الحسین‌(علیهما السلام)٣ـ...


ادامه ...

3 صفر

ولادت حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) امام پنجم، محمد بن على بن الحسین علیه السلام بنا بر...


ادامه ...

5 صفر

شهادت حضرت رقیه (سلام الله علیها) دختر امام حسین (علیه السلام) در پنجم صفر سال 61 هـ .ق....


ادامه ...

7 صفر

١- شهادت امام حسن مجتبى(علیه السلام)٢ ـ ولادت امام موسى بن جعفر (علیه السلام)1ـ شهادت امام حسن...


ادامه ...

8 صفر

وفات سلمان فارسیدر هشتم صفر سال 36 هـ .ق. سلمان، بزرگ صحابی رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه...


ادامه ...

9 صفر

١ـ شهادت عمّار یاسر در جنگ صفین٢ـ وقوع جنگ نهروان1ـ شهادت عمّار یاسر در جنگ صفیندر نهم...


ادامه ...

14 صفر

شهادت « محمد بن ابى بكر » روز چهاردهم صفر سال 38 هـ .ق. محمد بن ابی بکر،...


ادامه ...

18 صفر

شهادت اویس قرنى در هجدهم صفر سال 37 هـ .ق. در جریان جنـگ صفین اویـس قرنی به شهادت...


ادامه ...

20 صفر

١ـ فاجعه بئر معونه٢ـ ورود كاروان حسینى به کربلا٣ـ اربعین حسینى 1ـ فاجعه ‌بئر معونهدر بیستم صفر سال...


ادامه ...

27 صفر

مأموریت «اسامه بن زید» از سوی پیامبر(صلی الله علیه و آله) برای تجهیز سپاه اسلام رسول گرامی اسلام(صلی...


ادامه ...

28 صفر

١ـ شهادت جانسوز پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد (صلی الله علیه و آله)٢ـ شهادت امام حسن مجتبی(علیه...


ادامه ...

30 صفر

شهادت حضرت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) در روز آخـر صفر سـال 203 هـ .ق. هشـتمین اختر...


ادامه ...
0123456789101112

* کلیپهای بیشتر

* کلیپهای بیشتر

انتشارات مؤسسه جهانی سبطين عليهما السلام

فوايد زيارت امام حسين(عليه‌السلام)

مرحوم علامه نوري از عالم بزرگوار و متقي و معدن علم و فضل، شيخ المشايخ شيخ جواد و او از پدر بزرگوارش عالم متقي شيخ حسين نجفي نقل مي‌كند: مردي نصراني در بصره تجارت داشت ‌سود بسيار از بازرگاني به دست آورد، به طوري كه بصره را براي سكونت و تجارت خود مناسب نديد. همكاران و دوستانش براي او نوشتند به بغداد بيا، بصره براي تو سزاوار نيست. ناگزير اموال خود را گرد آورده، به سوي بغداد حركت كرد تا بتواند به كسب خود ادامه دهد.

در راه دزدان به وي حمله كردند و اموالش را چپاول نمودند. تاجر بينوا با دست خالي و پاي پياده خود را به يكي از باديه نشين‌ها رسانيده و به عنوان مهمان بر آن‌ها وارد شد. كم كم با اهل قبيله مأنوس گرديد، و در تغيير مكان با آن‌ها همراه، و در كار و شغل زراعت با آن‌ها همكاري مي‌نمود.

پس از مدتي با خود گفت: گويا من بر اين مردم تحميل شده‌ام. لذا روزي با جوانان و رفقا انديشه خود را به ميان گذاشت. به ا و گفتند: مطمئن باش تو بر ما تحميل نشده‌اي. زيرا بودجه روزانه معيني براي خوردن و آشاميدن ميهمانان منظور است، و با بود و نبود تو تغييري در آن داده نمي‌شود، آسوده باش.

تا اين‌كه عده‌اي از آن‌ها قصد زيارت ائمه(عليهم‌السلام) كردند و جهت توشه راه، گندم و خرما تهيه كردند، ا ين نصراني هم شوق زيارت پيدا كرد و گفت: از تنهايي در اينجا خسته مي‌شوم، اگر مانعي ندارد مرا هم با خود ببريد تا كمكي براي شما باشم.لذا آن نصراني را هم با خود بردند. از توشه آن‌ها مي‌خورد و مواظب اثاث آن‌ها بود، تا به نجف اشرف وارد شدند، زيارت كرده سپس عازم كربلا شدند.ايام عاشورا بود، چون داخل كربلا شدند، همه كربلا پر از ماتم و شور و گريه بود. كنار صحن منزل كردند و اثاثيه خود را پيش نصراني گذاشتند و به او گفتند: همين جا بمان تا فردا بعد از ظهر ما نزد تو مي‌آييم.شب عاشورا بود، نصراني در آنجا ماند. چون مقداري از شب گذشت، سه بزرگوار ديد كه از حرم خارج شدند، يكي از آن‌ها به ديگري فرمود: نام زائراني را كه در اين شهر آمده‌اند در دفتر مخصوص ثبت كن.

آن دو نفر جدا شدند و رفتند،‌ مدتي گذشت و برگشتند و صورت اسامي را تقديم آقا نمودند. آقا نگاهي به دفتر كرد و فرمود:‌هنوز از افراد زائر باقي مانده است.دوباره رفتند و برگشتند و گفتند: كسي باقي نمانده است. آقا فرمود: باز هم ليست كمبود دارد، آن را كامل كنيد.براي سومين بار به همه جا مراجعه كردند،‌ برگشتند و گفتند: هيچ كس باقي نمانده است مگر اين مرد نصراني.

فرمود:‌چرا اسم او ننوشته‌ايد؟

«اَلَيسَ قَد حُلَّ بِساحَتِنا؛ آيا او در حريم ما وارد نشده است؟» [1]

پس آن نصراني از خواب كفر بيدار شد و نور ايمان در دلش تابيد، و خداوند عوض اموال دنيوي نعمت‌هاي اخروي به او لطف فرمود.از فاضل صالح شيخ حسن مازندراني نقل مي‌شود كه در مجلس بحث شيخ الفقهاء صاحب جواهر بودم كه ايشان فرمود: ديشب در خواب ديدم مجلس بزرگي برپاست و در آن مجلس بسياري از علماء حاضرند و دربان‌ها ايستاده‌اند. من اجازه خواستم و داخل شدم، ديدم همه علماء‌ گذشته تشريف دارند، و در صدر مجلس علامه مجلسي نشسته است.از اين‌كه ايشان بر همه مقدم بودند تعجب كردم، علت آن را از نگهبانان پرسيدم،‌گفتند: علامه مجلسي نزد ائمه (عليهم‌السلام) به «باب الائمه» معروف است، و اين مقام و منزلت را به خاطر اينكه چاوشي براي زوار مرسوم نموده به او داده‌اند.

مرحوم نوري مي‌فرمايد: با رايج شدن چاوش، مردم به زيارت ائمه(عليهم‌السلام) تشويق و ترغيب مي‌شوند. و ممكن است مراد تأليفات آن بزرگوار باشد كه موجب نشر احاديث و آثار اهل بيت(عليهم‌السلام) و مردم به سوي خاندان عصمت راه يافتند.[2]مرحوم شيخ علي اكبر سعيدي كه از بزرگان يزد بود نقل مي‌كرد: ‌يك دختر زرتشتي اسلام آورد، و با مرحوم حاج ابوالقاسم بلور فروش ازدواج كرد، حدود بيست سال گذشت،‌ بچه‌ دار نمي‌شد به او پيشنهاد شد زيارت عاشورا بخواند، اين زن مسلمان شده چهل روز زيارت عاشورا را با صد لعن و سلام و دعاي علقمه خواند، خداوند به او اولاد پسري عنايت كرد.

مرحوم آيت الله شيخ علي اكبر نهاوندي نقل مي‌كند كه:‌ سيد جليل سيد احمد اصفهاني معروف به خوشنويس،‌برايم نوشت كه در روز جمعه در مسجد سهله درحجره نشسته بودم، ناگاه سيد بزرگوار و معممي بر من داخل شد، به آنچه در زاويه حجره – يك فرش و تعدادي كتاب و ظرف – بود نظر كرد و فرمود: براي حاجت دنيا تو را كفايت مي‌كند، تو هر روز صبح به نيابت امام زمان (عجل الله تعالي فرجه الشريف) زيارت عاشورا مي‌خواني، بقدري كفايت معيشت هر ماهت را از من بگير كه اصلا محتاج به احدي نباشي، و قدري پول به من داد و گفت: اين كفايت يك ماه تو را مي‌نمايد و رو به در مسجد رفت.و من به زمين چسبيده بودم و زبانم بند آمده بود وهر چه خواستم سخن بگويم و يا برخيزم نتوانستم، تا آن سيد خارج شد، همين‌كه بيرون رفت گويا قيودي از آهن بر من بود باز شد،‌پس برخاستم از مسجد خارج شدم، آنچه جستجو كردم اثري از آن آقا نديدم.[3]

از سليمان اعمش نقل شده كه گفت: همسايه‌اي داشتم كه با او رفت و آمد مي‌كردم. شب جمعه‌اي پيش او رفتم و درباره زيارت امام حسين(عليه‌السلام) سؤال كردم، آن شخص گفت، بدعت است و هر بدعتي گمراهي و هر گمراهي در آتش است.سليمان گويد: با غيض و غضب از كنار او برخاستم و با خود گفتم: سحر پيش او مي‌روم و برخي از فضايل حضرت امام حسين(عليه‌السلام) را براي او نقل مي‌كنم،‌اگر بر عناد خود اصرار ورزيد، او را مي‌كشم.

هنگام سحر سراغ او رفتم، درب خانه‌اش را كوبيدم و او را با نام صدا زدم،‌همسرش گفت: شوهر به زيارت امام حسين(عليه‌السلام) رفته است.سليمان گويد: دنبال او به زيارت آن حضرت رفتم، چون داخل حرم شدم او را در سجده ديدم كه گريه مي‌كند، و مشغول توبه و استغفار است. بعد از مدتي طولاني سر از سجده برداشت. به او گفتم: تو ديشب منكر زيارت امام حسين(عليه‌السلام) بودي و آن را بدعت مي‌دانستي،‌اكنون خود به زيارت آمده‌اي؟!در جواب گفت: اي سليمان، مرا ملامت نكن. من تا ديشب ائمه(عليهم‌السلام) را قبول نداشتم،‌اما خوابي ديدم كه مرا به وحشت انداخت:‌ مردي جليل القدر را – با قامتي متوسط كه از بزرگي جلالت و جمال و كمال قادر بر توصيف او نيستم – ديدم كه گروهي اطراف او بودند، و در كنارش بزرگواري بود كه تاجي بر سر داشت.

از يكي از خدام پرسيدم: اين‌ها چه كساني هستند؟ گفت: اين محمد مصطفي(صلي الله عليه و آله) و آن ديگري علي مرتضي(عليه‌السلام) – وصي او – است، با دقت نگاه كردم ناقه‌اي از نور – كه بين زمين و آسمان در حركت بود – ديدم كه بر او هودجي از نور بود و در آن دو زن نشسته بودند.

گفتم: اين ناقه از كيست؟ گفت: از خديجه كبري و فاطمه زهرا(سلام‌الله‌عليهما) است. گفتم: اين جوان كيست؟ گفت: حسن بن علي(عليه‌السلام) است. گفتم: به كجا مي‌روند؟ گفت: به زيارت سيدالشهدا حسين بن علي(عليهماالسلام) كه در كربلا مظلوم شهيد شده است. آن‌گاه خواستم به جانب هودجي كه حضرت فاطمه زهرا(سلام‌الله‌عليها) در آن بود، بروم، ديدم رقعه‌هايي از اسمان فرو مي‌ريزد.پرسيدم: اين رقعه‌ها چيست؟ گفت: در اين رقعه‌ها نوشته: «امان من الله لزوار الحسين(عليه‌السلام) ليلة الجمعه؛ امان است از جانب خداوند براي زائرين امام حسين(عليه‌السلام) در شب جمعه».

من هم از آن رقعه‌ها درخواست كردم. گفت: تو مي‌گويي زيارت بدعت است، به تو داده نمي‌شود، تا معتقد به فضل و شرف آن بزرگوار باشي و به زيارت او بروي. (ناگاه هاتفي ندا كرد: آگاه باشيد كه ما و شيعيان ما در درجه‌ عاليه‌اي از بهشت هستيم).پس با ترس و وحشت بيدار شدم و در همان ساعت اراده زيارت سيد خودم امام حسين (عليه السلام) نمودم و اكنون به سوي پروردگار توبه مي‌كنم.

سوگند به خدا اي سليمان، تا زنده‌ام زيارت آن حضرت را ترك نخواهم كرد.[4]مرحوم آخوند ملا عبدالحميد قزويني گويد: در طول مدت مجاورتم زيارت مخصوصه حسينيه را مداومت نموده‌ام. مگر آن ايام كه تصميم گرفتم چهل شب در مسجد سهله بيتوته كنم، همه آن‌ها را پياده و غالبا از بيراهه مي‌رفتم، و معمولا در ايوان اطاق‌هاي صحن مطهر و يا در خود صحن يا توابع آن منزل مي‌نمودم، چون بضاعتي نداشتم قادر بر پرداخت كرايه منزل نبودم.

اتفاقا روزي به اراده كربلا بيرون رفتم، چون به بلندي وادي‌السلام رسيدم، جمعي از اعيان را ديدم كه براي مشايعت آقا‌زاده‌اي بيرون آمده‌اند، پس او را با كمال احترام سوار كجاوه كردند،‌و دعاي سفر در گوش او خواندند و قدري با او همراه شدند، و او با نوكر و لوازم سفر روانه گرديد.چون اين را ديدم و ذلت خود را مشاهده كرد، ملول و خجل شدم، و تصميم گرفتم ديگر اين‌گونه با ذلت و خواري به زيارت نروم، چون برگشتم بر همان اراده بودم. تا آنكه وقت زيارت مخصوصه رسيد، چند نفر از طلاب از من خواستند با آن‌ها به زيارت بروم. من قبول نكردم و گفتم: كرايه مسافرخانه ندارم و پياده هم نمي‌روم.

گفتند: تو هميشه پياده مي‌رفتي! گفتم: ديگر نمي‌روم. گفتند: اين دفعه كه ما اراده پياده رفتن داريم بيا كه ما از راه باز نمانيم، بعد خود مي‌داني.بعد از اصرار، توشه راه خريدند و روانه شديم.فرداي آن روز، روز زيارت بود. صبح بيرون رفتيم تا ظهر در كاروانسراي شور بخوابيم و در شب به كربلا برسيم. كاروانسرا مخروبه بود و هوا هم گرم و كسي نبود، به علاوه در آنجا خوف دزد هم بود.

پس از صرف غذا خوابيديم. من از همراهان زودتر بيدار شدم. و آفتابه برداشته براي وضو رفتم. در اثناي وضو كه مشغول مسح پا بودم شخصي را ديدم در لباس اعراب، پياده از در كاروانسرا داخل گرديد، و با سرعت به نزد من آمد. گمان كردم دزد است، لكن نترسيدم چون چيزي با خود نداشتم.نزديك آمد و متوجه من شد و گفت: ملا عبدالحميد قزويني تو هستي؟ چون بدون سابقه آشنايي نام مرا برد تعجب كردم گفتم: آري منم. گفت: تويي كه گفتي من با اين ذلت و خواري ديگر به كربلا نمي‌روم؟ گفتم: ‌آري، گفت: اينك آماده شو كه مولاي تو حضرت ابوالفضل و آقاي تو حضرت علي بن الحسين(عليهماالسلام) به استقبال تو آمده‌اند، كه قدر خود را بداني و به زرق و برق بي‌اعتبار دنيا افسرده و مهموم نگردي.

چون اين سخن را شنيدم مات و مبهوت شدم كه او چه مي‌گويد: ناگاه دو نفر سوار با شمايل آن بزرگوار كه شنيده و در كتب اخبار و متقل خوانده بودم ديدم، با آلات و اسلحه حرب، حضرت ابوالفضل (عليه‌السلام) در جلو و علي اكبر(عليه‌السلام) از پشت سر، از در كاروانسرا داخل صحن گرديدند. چون اين واقعه را ديدم،‌بي‌اختيار خود را از بالاي صفه پايين انداختم، دويدم خود را به پاي اسب‌هاي ايشان انداختم، بوسيدم، و به دور اسب‌هاي ايشان گرديدم، و زانو و ركاب و پايشان را مي‌بوسيدم.با خود گفتم: خوبست رُفقا را هم بيدار كنم تا به خدمت آن دو فرزند حيدر كرار (عليه‌السلام) برسند، پس با سرعت به نزد ايشان رفتم و يكي را با دست حركت دادم و گفتم: ملا محمد جعفر برخيز كه حضرت عباس و علي اكبر(عليهماالسلام) به استقبال آمده‌اند. بيا به خدمت ايشان شرفياب شو.

ملا محمد جعفر چون اين سخن را شنيد گفت: آخوند چه مي‌گويي؟‌شوخي مي‌كني! گفتم: نه والله! راست مي‌گويم. بيا ببين هر دو تشريف دارند.چون اين حالت و اصرار را از من ديد دانست كه چيزي هست،‌برخاست، چون رفتيم كسي را نديديم،‌و از در كاروانسرا هم بيرون رفته، اطراف صحرا را كه هموار بود و تا مسافت بسيار دور ديده مي‌شد مشاهده كرديم،‌اثري يا غباري از آن پياده و دو سوار نديديم. پس متأسف و متحير برگشتيم.

از عزم و اراده سابق نادم شدم و توبه كردم و تصميم گرفتم كه هرگز زيارت آن مظلوم را ترك نكنم، اگر چه از نظر ظاهر بر وجه ذلت و زحمت باشد.[5]

(سحاب رحمت: ص 117 تا 124)

--------------------------------------------------------------------------------

[1] - دارالسلام: ج 2، ص 144.

[2] - دارالسلام: ج 2، ص 244.

[3] - عيقري الحسان: ج 1، ص 113.

[4] - دارالسلام: ج 1، ص 245 – نجم الثاقب: ص 277 . به نقل از مزار ابن المشهدي و منتخب طريحي، بحارالانوار: ج 101، ص 58 به نقل از مزار كبير.

[5] - دارالسلام عراقي: ص 448. خلاصه‌از واقعه هفتم.

دیدگاه‌ها   

+1 #4 RE: فوايد زيارت امام حسين(عليه‌السلا م)حسین اکبرزاده 1392-09-19 12:27
خدا توفیق داد که یک مرتبه به کربلا برای زیارت امام حسین علیه السلام رفتم وانگار داخل بهشت بودم حال وصف نشدنی داشتم و لذت وافری بردم یکی از روزهای زیارت به یکی از دوستانم که التماس دعا گفته بود زنگ زدم و گفتم من الان در بین الحرمین هستم گوشی را سمت حرم اقا میگیرم تا سلامی به ایشان بدهی و اگر خواسته ای داری بگو. ایشان مادر مریض احوالی داشتند که دکترها جوابش کرده بودند ودوست من واقعا به مادرش رسیدگی خواصی میکرد واین رسیدگی چند سال ادامه داشت.به من گفت خوش به حالت رفتی کربلا .کاش من هم میتونستم برم کربلا .{من زیارت امام حسین علیه السلام رو با ثروت عالم عوض نمیکنم اما...} به خاطری که ارزش احترام به پدر و مادر رو بهش یاد اور بشم گفتم حاضری یک شب پرستاری خالصانه به مادرت رو با کل زیارت و اعمال عتبات عالیات که من انجام میدم عوض کنی گفت اره منم گفتم پس من از این به بعد به نیابت تو و مادرت زیارت میکنم و تو هم از خدا بخواه یک شب پرستاری از مادرت رو ثوابش رو برای من بنویسه.اونم خوشحال شد و با امید بیشتری از مادرش پرستاری میکرد جالب این بود همش میگفت اول برای ظهور اقا امام زمان علیه السلام دعا کن بعد برا مادرم.....خلاصه یک سال گذشت ومن از خدا خواستم دوباره زیارت امام حسین{کربلا} و حضرت علی علیهم السلام{نجف} قسمتم بشه.تا اینکه یه روز حرف از رفتن کربلا شد وداداشهام اماده شدند برن کربلا وعشقشان اربعین بود من پول نداشتم که باهاشون همراه بشم و بهشون التماس دعا گفتم اما تو خلوتم گریه میکردم و نوحه اقا رو میخوندم در ضمن پاسپورتم گم شده بود و اگر میخواستم دوباره پاسپورت بگیرم زمان زیادی تا صادر شدنش طول میکشید و حتی اداره گذرنامه گفت بعد از صادر شدن تا شش ماه حق خروج از کشور رو نداری تا مراحل قانونی طی بشه خلاصه مطمئن شدم نمیتونم برم کربلا تا اینکه چند روز قبل پاسپورتم پیدا شده بود و خانومم پاسپورت رو به داداشهام داده بود وگفته بود اسم حسین اقا رو هم بنویسید. داداشم اسمم رو نوشته بود و داداشها هرکدوم یک قسمت از هزینه های منو به عهده گرفته بودند از پول ویزا تا کرایه ماشین و قطار و هزینه سفر و...من بدونی که متوجه شوم کربلایی شدم و اربعین امسال{22/9/92}ع ازم کربلا هستم انشا الله.
نقل قول کردن | گزارش به مدیر
0 #3 RE: فوايد زيارت امام حسين(عليه‌السلا م)حسین 1392-09-19 10:29
واقعا زیبا بود تشکر از شما
نقل قول کردن | گزارش به مدیر
0 #2 RE: فوايد زيارت امام حسين(عليه‌السلا م)sanazeilali 1392-09-07 01:00
deam gerftebb bemroz rdr akere bmene fagat dekal bar pesaramtang sode doa konin
نقل قول کردن | گزارش به مدیر
+1 #1 RE: فوايد زيارت امام حسين(عليه‌السلا م)Guest 1388-11-27 15:49
لطفامطالب بيشتري اضافه كنيد!
نقل قول کردن | گزارش به مدیر

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

  1. كتابخانه
  2. کلیپ های تصویری
  3. سخنرانی
  4. آرشيو صوتی
  5. مداحی محرم

سلام ، برای ارسال سؤال خود و یا صحبت با کارشناس سایت بر روی نام کارشناس کلیک و یا برای ارسال ایمیل به نشانی زیر کلیک کنید[email protected]

تماس با ما
Close and go back to page